X
تبلیغات
..:: گالری عکس های بازیگران ::.. - فاطمه راد" (فرسایی راد) بهترین مجری به خانه برمی گردیم"
دلتنگ رادیو هستم
 
 
فاطمه راد، جدیدترین مجری برنامه «به خانه برمی‌گردیم» است. یك روز در میان با لواسانی در مقابل بینندگان شبكه تهران ظاهر می‌شود. او از سال 75 گویندگی را از برنامه «ورزش ـ نشاط ـ تندرستی» آغاز كرده و از جمله نویسندگان رادیویی به شمار می‌آید. راد به گفته خودش، برخلاف افرادی كه به این رشته علاقه داشتند و آرزویشان بود كه وارد این عرصه شوند، اصلا به این رشته علاقه‌مند نبود و به اصرار یكی از دوستانش تست گویندگی داده است و هرگز فكر نمی‌كرد با این كار بتواند با مردم ارتباط برقرار كند، او همچنین در جشنواره تولیدات مراكز استان‌ها به‌عنوان گوینده و نویسنده برتر (استان گیلان)‌ انتخاب شده است. چندی پیش فرصتی دست داد تا با او به بهانه حضورش در برنامه به خانه برمی‌گردیم گفتگویی در تحریریه «جام‌جم» انجام دهیم.

شما از جمله مجریانی هستید كه از رادیو وارد تلویزیون شدید، در این تغییر رسانه‌ای فكر می‌كنید فن بیان بیشتر دخیل بوده یا چهره و ظاهر؟

یكی از ویژگی‌های مجریان رادیویی، داشتن فن?بیان و صدای گیراست. حالا اگر با تكنیك آمیخته شود كمك بزرگی به نحوه اجرا می‌كند. تنها داشتن صدا و چهره برای مجری بودن كفایت نمی‌كند و كسی كه فن آن را بداند راحت‌تر با مخاطب ارتباط برقرار می‌كند.

قبل از برنامه به خانه برمی‌گردیم، برنامه‌ای با این سبك و سیاق اجرا كرده بودید؟

این برنامه در تلویزیون، نخستین كار اجرایی تصویری من است. اما در رادیو برنامه اجتماعی اینچنینی كه حال و هوای خانوادگی داشته باشد را اجرا كرده‌ام.

به نظر می‌رسد از ابتدای شروع این برنامه تاكنون، خانوادگی بودن آن بیشتر به سمت اجرای زنانه و طرح مسائل آنان پیش رفته است، شما چقدر سعی می‌كنید از مباحث خانوادگی و صرفا زنانه استفاده كنید؟

هر برنامه‌ای برای موفق شدن باید هدفش را تعیین كند و بداند مخاطبانش چه كسانی هستند. می‌توان گفت هدف این برنامه غالبا خانم‌های خانه‌دار یا بیننده‌هایی هستند كه زمان پخش این برنامه در خانه حضور دارند.

سعی كردیم در این برنامه آمیخته‌ای از هنرهای دستی، آشپزی و مباحث پزشكی را ارائه كنیم. شاید بخش آشپزی بیشتر نمود پیدا كرده، زیرا بینندگان ما این بخش را می‌پذیرند، از این‌رو در ابتدای سال این بخش را حذف كردیم و خواستیم عكس‌العمل مخاطبان را ارزیابی كنیم كه با حجم عظیمی از تلفن‌ها مواجه و متوجه شدیم مردم به این بخش تمایل دارند و نكته جالب‌تر این كه آقایان نیز مصر بودند كه بخش آشپزی به قوت خودش باقی بماند.

این تعداد مخاطب از آقایان قابل توجه بودند؟

بله، شاید برای خود ما هم قابل باور نبود كه این تعداد مخاطب جوان مرد، بیننده این بخش از برنامه باشند.

به طور كلی به خانه برمی‌گردیم، نگاهی وسیع‌تر به مخاطبانش داشته یا این كه طیف خاصی را مد نظر قرار می‌دهد؟

ما كاملا خانواده را در نظر می‌گیریم حتی از مادربزرگ و پدربزرگ‌ها نیز غافل نشدیم، چراكه زندگی امروزی فاصله‌ای بین نوه، مادربزرگ و شاید هم پدر و مادرها و فرزندان ایجاد كرده ‌است. سعی كردیم تمام طیف یك زندگی را در نظر بگیریم و یك بخش‌هایی مانند آشپزی پررنگ‌تر دیده شود و این هم به دلیل تقاضای مخاطب است.

سال‌های پیش در رادیو حضور یك زن و مرد در كنار هم به عنوان مجری امری عادی بود، اما الان از آن سبك فاصله گرفته شده، ولی در برنامه به خانه برمی‌گردیم سال‌هاست چنین روندی ادامه دارد،‌دلیل آن چه بوده است؟

اصلا نمی‌خواهیم با آمدن مجری زن و مرد در كنار هم فضایی عجیب و غریب به وجود بیاوریم، بلكه می‌خواهیم فضایی كاملا شبیه خانه ایجاد كنیم. خانه‌ای كه یك مرد و یك زن دارد و بخشی هم در نظر گرفتیم كه پیامك بیننده‌ها و خبرهایی از روز خوانده می‌شود و معمولا برای این قسمت نیز مجری‌های جوانی چون بشیری و لواسانی را در نظر گرفته شدند كه نقش جوان‌های این خانه را به عهده دارند.

متاسفانه مدتی از این روند فاصله داشتیم و هركدام به تنهایی اجرا می‌كردیم تا این كه متوجه شدیم نباید تك‌اجرایی باشد و دو مجری باید كنار هم باشند و گفتگوها را انجام دهند و از دل این گفتگوها مسائلی مطرح شود كه مخاطب را جذب كند. در اصل می‌خواهیم این گفتگوها را كه ممكن است در هر خانه‌ای پیش بیاید، در تلویزیون مطرح كنیم تا بیننده‌ها نظاره‌گر آن باشند.

گاهی احساس می‌شود كه نحوه بیان و صدایتان به اجرایتان سنگینی می‌كند و بیشتر به سمت اجرای رادیویی گرایش دارد.... نظر خودتان چیست؟

سعی كردم این اتفاق رخ ندهد و درواقع به گونه‌ای اجرا كنم كه باورم شود و مردم نیز حس كنند كه در تلویزیون حضور دارم. شاید این فن بیان و نحوه اجرایم در برنامه به این دلیل است كه سال‌ها در رادیو كار كرده‌ام، با این حال در تلاشم با چهره‌ای صمیمانه‌تر با مردم ارتباط برقرار كنم.

بازخورد مخاطبان در ابتدا نسبت به حضورتان در برنامه به خانه برمی‌گردیم چگونه بود، با توجه به این كه مجریان آشناتری در این برنامه حضور داشته‌اند؟

در رادیو كه فن بیان خاص و صدای من شنیده می‌شد و حالا مردم چهره‌ام را در قاب كوچك تلویزیون می‌بینند.

برای مردم جالب است فردی را كه تاكنون صدایش را می‌شنیده‌اند حالا چهره‌اش را ببینند. به?هر حال این برنامه فرصتی شده تا تمام قضاوت‌ها اصلاح شود و مردم مرا با چهره و صدای خودم ببینند و بشناسند.

حضور در برنامه‌ای كه سابقا با آدم‌های دیگری پیش می‌رفته چه ویژگی‌هایی را باید از طرف مجری جدید داشته باشد؟ آیا شما سبك جدیدی انجام دادید یا به روش قدیم این روند را طی می‌كنید؟

هر مجری باید سبك خاص خودش را دنبال كند و نباید تابع روش مجری‌‌های دیگر باشد و از آنها تقلید كند. معتقدم افرادی در این عرصه به موفقیت رسیده‌اند كه با شیوه و روند خودشان به مردم معرفی شده‌اند، ما از هر كدام این افراد موفق یك نفر را در این عرصه داریم و نباید تكرار شود. می‌كوشم سبك كارم منحصر به فرد باشد. به خانه برمی‌گردیم 12 سال است كه متولد شده و مجریان زیادی داشته و برایم خیلی جالب است كه هنوز مردم ما در كوچه و خیابان سراغ مجریان سابق این برنامه را از من می‌گیرند.

برای شما جالب است یا شاید زمانی حس غریبی ایجاد شود؟

به هیچ‌وجه! برایم خیلی جالب است و آرزو دارم مردم زمانی هم سراغ مرا بگیرند. ما مجریانی خوب و قوی داشته‌ایم كه جایشان در این برنامه همچنان محفوظ مانده و فكر می‌كنم شاید خودشان بوده‌اند و از كسی تقلید نكرده‌اند و این راز موفقیت آنهاست.

با توجه به سال‌هایی كه در رادیو بودید چه نكاتی را از آن اجرا وارد كار تلویزیونی‌تان كرده‌‌اید‌؟

تقریبا رادیویی! رادیو جز صدا و موسیقی ابزار دیگری ندارد كه با مخاطب بتواند ارتباط برقرار كند، در صورتی كه در تلویزیون این امكانات وسیع است و تصویر، تاثیر بسزایی در برقراری ارتباط با بیننده دارد، از این‌رو ما رادیویی‌ها با ورود به تلویزیون سعی داریم از این امكانات استفاده كرده و ارتباط عمیق‌تری را ایجاد كنیم.

در رادیو با كسانی صحبت می‌كنید كه نه شما آنها را می‌شناسید و نه آنها شما را! می‌توانید در این مكان ارتباط صمیمانه‌ای را به مخاطبان‌تان انتقال دهید. زمانی كه وارد تلویزیون شدم، سعی كردم از این سبك نیز در كار تصویری‌ام استفاده كنم، چرا كه این فضای جدید یعنی حضور یك رادیویی در تلویزیون كه می‌تواند برای مخاطبانم جذاب باشد.

این هم‌حسی با مخاطب مسلما در رادیو با گروه برنامه‌سازی نیز وجود داشته است؟

بله!‌ مجری‌های این دوره چه در زمینه رادیو و چه در تلویزیون زمانی توفیق دارند كه از قبل بدانند چه اتفاقی قرار است رخ دهد و این مساله نیازمند ارتباط تنگاتنگ عوامل یك برنامه است. برای مثال اگر بدانم در بخشی از برنامه، مهمان ما پزشك متخصص قلب است با مادربزرگم تماس گرفته و مشكلش را در این زمینه از او جویا می‌شوم و زمان اجرای برنامه مطرح می‌كنم در واقع مجری باید از قبل دانش كافی داشته باشد و بداند چه اتفاقاتی در برنامه قرار است رخ دهد. من از این شیوه در كارهایم استفاده می‌كنم.

پس به نوعی می‌توان گفت جزو مجریان مولف برنامه‌های خود هستید؟

در رادیو برنامه‌های چالشی، اجتماعی و گفتگومحور را اجرا می‌كردم. یاد ندارم در اجرایم بدون اطلاعات وارد فضای كار شوم. مجری‌ای هم نبودم كه بی‌اعتنا باشم و به چند برگه بسنده كنم بلكه قبل از حضور در كار اجرایی‌ام در این زمینه اطلاعات و منابع لازم را كسب می‌كردم و به این ترتیب وارد فضای كار می‌شدم و معتقدم چه در رادیو و چه در تلویزیون اگر می‌خواهی موفق باشی و مسلط در اجرایت، باید در رابطه با موضوع مورد بحث برنامه اطلاعات كافی كسب كنی.

هنوز هم در رادیو اجرا دارید؟

نه! متاسفانه به دلیل برخی محدودیت‌ها فعلا در رادیو نیستم.

اگر برگردیم به چند سال پیش و قرار باشد بین رادیو و تلویزیون یكی را انتخاب كنید، رادیویی می‌شوید یا تلویزیونی؟

دلم برای رادیو تنگ شده است. (می‌خندد)‌

كار دوبله چطور؟ انجام می‌دهید؟

خیر!‌ پیشنهادات زیادی در این زمینه شد اما به دلیل شرایط زمانی اجرا نتوانستم قبول كنم. كسانی كه كار دوبله انجام می‌دهند بسیار هنرمند و صبورند؛ چرا كه صبح تا شب در فضایی كوچك مشغول فعالیت در این كار هستند. از طرفی احساس كردم این شرایط با روحیات من نمی‌خواند و شاید این دلیل قبول نكردن كار دوبله باشد.

جمله آخر:یادمان باشد اگر انگشت اشاره یمان به سمت كسی باشد,سه انگشت دیگر رو به خودمان است

+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم آبان 1390ساعت 11:45 توسط مجید |